Σκοτεινός Θρύλος                                                    Όταν το σκοτάδ...

Διαβάστε στο ηλεκτρονικό περιοδικό Writersgr ένα απόσπασμα της συγγραφέως Μαρίας Κοκοτάκη: Τα πεφταστέρια της ζωής (εκδ. Οσελότος)

                                                   Σκοτεινός Θρύλος

                                                   Όταν το σκοτάδι φεύγει είναι 
                                            επειδή η δύναμη του φωτός έρχεται…


Δεν ήταν απόκριες και όμως μια μασκοφορεμένη  ξανθομαλλούσα μες στα μαύρα δερμάτινα ντυμένη εμφανίστηκε μπροστά μου. Η μάσκα που φορούσε ήταν μαύρη με πολλά μικροσκοπικά διαμαντάκια στις άκρες να λάμπουν στο ελάχιστο φως που άφηνε το βράδυ. Μέχρι που σήκωσε τα χέρια της ψηλά και άρχισε να αποφάει το λιγοστό φως που απέμεινε στην περιοχή από τα φώτα του δρόμου και τότε ήταν που ήρθε το απόλυτο σκοτάδι!
   Το σκοτάδι της με εμπόδιζε να δω και ήταν σαν να πάλευα με το αόρατο. Δύσκολη μάχη, κάποιοι θα έλεγαν ακατόρθωτη.  Ο ήλιος έκανε την εμφάνιση του, Ο σκοτεινός θρύλος εξαφανίστηκε και η μάχη έμεινε στην μέση…
  Ακούστηκε πως επρόκειτο για ένα πνεύμα σκοτεινό, που αιώνες πίσω ήταν μια καλόκαρδη όμορφη γυναικά. Ήταν προστάτιδα των αθώων και δεν άφηνε πότε το σκοτάδι να κερδίσει. Μέχρι που βρήκε την μάσκα. Όταν την φόρεσε, όλα άλλαξαν!  Δεν το γνώριζε, μα η μάσκα είχε μια κατάρα και μια ευλογία μαζί:  όποιος κατάφερνε να κερδίσει το ισχυρό σκοτάδι που κρυβόταν μέσα του και να εξαγνιστεί τελείως από αυτό, τότε θα γινόταν ένας φωτεινός θρύλος , ο δυνατότερος προστάτης της ανθρωπότητας, που μέχρι τώρα δεν έχει υπάρξει. Αν όμως δεν μπορούσε να παλέψει το σκοτάδι, τότε θα μετατρεπόταν σε έναν σκοτεινό θρύλο – η μεγαλύτερη δύναμη του κακού.  Η μάσκα προσφέρει αμέτρητες ισχυρές ικανότητες στο άτομο που την φορούσε, οι όποιες το καθιστούσαν ανίκητο, ήταν ανέφιχτο για κάποιον να το κερδίσει. Επίσης χρειαζόταν  μεγαλύτερη δύναμη για να μπορέσει κάποιος να βγάλει την μάσκα από πάνω του.
  Η γυναίκα αυτή δεν μπόρεσε ποτέ να την βγάλει από πάνω της και μετατράπηκε σε ένα σκοτεινό πνεύμα που περιτριγύριζε την ανθρωπότητα εδώ και πολλούς αιώνες. Αυτά έμαθα από τον Πέτρο.
  Ενώ είχε ήδη έρθει η ήμερα, δεν έβλεπα φως. Είχα τυφλωθεί! Ο Πέτρος ήταν δίπλα μου σε κάθε βήμα μου, κρατώντας με από το χέρι, δεν με άφηνε να πέσω. Ανησυχούσε και έψαχνε να βρει πώς να επανέλθει η όραση μου. Ο μόνος τρόπος ήταν να κερδίσω την μεγαλύτερη δύναμη του σκότους εντελώς μόνη μου!

<<Τέλεια!>> αναφώνησα. <<Το χειρότερο που μπορώ να πάθω είναι να πεθάνω>>, πρόσθεσα ειρωνικά.

0 σχόλια:

Εκδόσεις Ψυχογιός

Εκδοτικός Οίκος Λιβάνη

Εκδόσεις Παπαδόπουλος

Εκδόσεις Αέναον

Public

Sponsor

Find Us On Facebook

Social Share

Συνολικές προβολές σελίδας