Η Χαρά Ανδρεΐδου  γεννήθηκε και ζει στη Θεσσαλονίκη. Έχει σπουδάσει, σε ελληνικά και ξένα πανεπιστήμια, Παιδαγωγικές Επιστήμες, ...

Η Χαρά Ανδρεΐδου μας συστήνεται




Η Χαρά Ανδρεΐδου  γεννήθηκε και ζει στη Θεσσαλονίκη. Έχει σπουδάσει, σε ελληνικά και ξένα πανεπιστήμια, Παιδαγωγικές Επιστήμες, Αρχαιολογία και Ιστορία της Τέχνης, καθώς  και Μουσειολογία. Έχει διδακτορικό στην Κλασική Αρχαιολογία και μεταπτυχιακό στην Ανοικτή Εκπαίδευση. Εργάστηκε κατά διαστήματα σε όλους αυτούς τους τομείς , όπως και σε πολλούς άλλους, για να την κερδίσει στο τέλος η Εκπαίδευση. Η περιπέτειά της στη θάλασσα της γραφής ξεκίνησε πριν από μερικά  χρόνια.  Έργα της είναι τα μυθιστορήματα:
-          «Η αγάπη είναι πόλεμος» (Εκδόσεις Ψυχογιός, 2011)
-          «Ημερολόγια διαδρομών», (Εκδόσεις Ψυχογιός, 2013)
-          «Στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα» (Εκδόσεις Λιβάνη, 2014)
-          «Τα άδεια κουτιά» (Εκδόσεις Λιβάνη, 2016)
Όπως λέει η ίδια: «Δεν ζωγραφίζω, δεν χορεύω, δεν ξέρω να παίζω μουσική, ο δικός μου τρόπος για να εκφράζομαι είναι με τις λέξεις…»
Μέσα από τις λέξεις, λοιπόν, βρήκε τον τρόπο όχι μόνο για να εκφράζεται, αλλά και για να συνδυάζει τις δυο μεγάλες της αγάπες, τη διδασκαλία και τη συγγραφή, οργανώνοντας και συντονίζοντας εργαστήρια δημιουργικής γραφής για όλους όσους θέλουν να μυηθούν στον μαγικό κόσμο της  λογοτεχνίας.




Γεννήθηκε: στη Θεσσαλονίκη
Μεγάλωσε: στη Θεσσαλονίκη
Σπούδασε: Παιδαγωγικές Επιστήμες, Αρχαιολογία και Ιστορίας της Τέχνης, καθώς και Μουσειολογία
Εργάζεται: ως νηπιαγωγός στη Δημόσια Εκπαίδευση, ως συγγραφέας και συντονίστρια εργαστηρίων δημιουργικής γραφής στον ελεύθερο χρόνο μου
Μένει: στη Θεσσαλονίκη

Οικογένεια: ένας γιος και μια κόρη όσα θα αφήσω πίσω μου, μαζί με τα γραπτά μου
Φοβάται: την ανημπόρια
Ξεκαρδίζεται: θα το ήθελα πολύ…
Πληγώνεται: προσπαθώ να μην πληγώνομαι πια
Βαριέται: σπάνια
Τρομάζει: από όλα όσα δεν μπορώ να ελέγξω
Στον ελεύθερο χρόνο του: επεξεργάζομαι νέα σχέδια και νέους τομείς δράσης
Πλέον δεν: ρίχνω όλες τις ευθύνες στον εαυτό μου
Κλαίει: σχεδόν ποτέ
Αποφάσισε: να αξιοποιήσω όλες τις δυνατότητές μου
Διαβάζει: βιβλία που με σέβονται ως αναγνώστη και με βοηθούν να πάω ένα βήμα παρακάτω
Θυμάται: τα πάντα, έως την παραμικρή λεπτομέρεια
Θέλει: τόσο πολλά…
Απέρριψε: πολλές Σειρήνες που με οδηγούσαν στα βράχια.
Ζητάει: ευκαιρίες, δεύτερες και τρίτες και τέταρτες ευκαιρίες.
Αγαπάει: τι να πρωτοπώ;
Βολτάρει: σε όμορφα μέρη
Γράφει: όταν νιώθω την ανάγκη – ή την επιθυμία – να γράψω
Μαγειρεύει: αναγκαστικά και στα γρήγορα
Δημιουργεί: συνεχώς
Δέχεται: δίνω μια ευκαιρία σε όλους. Το πώς θα την αξιοποιήσουν είναι δικό τους θέμα
Ταξιδεύει:  ένα απωθημένο όνειρο είναι ο γύρος του κόσμου…
Γυμνάζεται: αφού χρησιμοποιήσω όλη την πειθώ που διαθέτω για να πείσω τον εαυτό μου ότι πρέπει να το κάνω
Απομονώνεται: μέσα στο πλήθος
Θίγεται: από τους αγενείς και τους θρασείς ανθρώπους
Αναπολεί: στιγμές που δεν έζησα, μέρη που δεν πήγα, ανθρώπους που δεν γνώρισα
Κοιμάται: σχεδόν ποτέ
Νοιάζεται: ειλικρινά
Ξανά (Συμπληρώστε π.χ ξαναγεννιέμαι): ξαναδίνω ευκαιρίες, πολλές ευκαιρίες, όσες μου ζητήσουν κι ακόμη κι αυτές που δεν θα μου ζητήσουν. Ως τη στιγμή που θα δώσω την τελευταία…
Ονειρεύεται: όμορφες στιγμές με αγαπημένους ανθρώπους
Παίζει: με τα νήπιά μου στο σχολείο. Μου χαρίζουν ζωή.
Παθιάζεται: με ό,τι αξίζει να παθιαστώ μαζί του
Καπνίζει: δεν κάπνισα ποτέ
Σκέφτεται: συνεχώς, χωρίς ανάσα. Μερικές φορές καταντάει βασανιστικό
Σβήνει: όλα τα φώτα για να ξεκουραστώ. Χρειάζομαι απόλυτο σκοτάδι
Σιωπά: για να ακούσω τους άλλους
Τολμά: χωρίς συναίσθηση κινδύνου
Υπόσχεται: προσπαθώ να αποφεύγω τις υποσχέσεις, και στον εαυτό μου και στους άλλους. Είναι επικίνδυνες.

Χαρά Ανδρεΐδου, Τα άδεια κουτιά, Εκδόσεις Λιβάνη (2016)
Το τελευταίο μου βιβλίο, «Τα άδεια κουτιά», είναι ένα βιβλίο που μιλάει για τις ανάγκες μας, που διαφεντεύουν τη ζωή μας, και για τις ερμηνείες που δίνουμε σε όλα όσα αντιμετωπίζουμε καθημερινά, προσπαθώντας να τα κατανοήσουμε. Το μότο του βιβλίου είναι ένα δίστιχο του Τάσου Λειβαδίτη, από τη Συμφωνία αρ. 1:
«Γιατί οι άνθρωποι υπάρχουν απ’ τη στιγμή
που βρίσκουνε μια θέση στη ζωή των άλλων…»

και το βιβλίο είναι αφιερωμένο στους απόντες…

Το κείμενο στο οπισθόφυλλο του βιβλίου γράφει τα εξής:

Η ύπαρξή μας είναι μια σειρά από άδεια κουτιά∙ εφαπτόμενα αλλά όχι συγκοινωνούντα. Κάθε κουτί και μια ανάγκη μας. Και όλη μας η ζωή μια αδιάκοπη προσπάθεια να γεμίσουμε τα άδεια κουτιά μέσα μας, όλα τα άδεια κουτιά μέσα μας…
Μια γυναίκα, μια γυναίκα μόνη, προσπαθεί να καλύψει τις ανάγκες της. Έχει ανάγκη από έναν παθιασμένο, εξιδανικευμένο έρωτα, από μια κατασταλαγμένη προοπτική για το μέλλον, από τη χαρά και την ανεμελιά της στιγμής. Έτσι εμπλέκεται σε σχέσεις με τρεις διαφορετικούς άνδρες, συγχρόνως, που ο καθένας τους γεμίζει ένα διαφορετικό κουτί μέσα της. Είναι ερωτευμένη και με τους τρεις, αφήνεται και στους τρεις, άγεται και φέρεται από τις δικές τους ανάγκες, επιθυμίες, ευχές. Γίνεται τρεις διαφορετικές γυναίκες, τρεις διαφορετικοί άνθρωποι. Γεμίζει τα δικά τους άδεια κουτιά. Προχωρά στα τυφλά, προσπαθώντας να τους ερμηνεύσει, να τους καταλάβει μέσα από τα λόγια και τις πράξεις τους, και μ’ αυτές τις ερμηνείες πλάθει το δικό της σύμπαν, όπως όλοι μας.
Κάποια στιγμή συνειδητοποιεί την παράνοια που βιώνει, καταλαβαίνει ότι χάνει τον εαυτό της, και προσπαθεί να πάρει τη ζωή της στα χέρια της, να οδηγήσει εκείνη τις εξελίξεις. Συγκρούεται άγρια με την πραγματικότητα και με τα «θέλω» του καθενός χωριστά και αντιλαμβάνεται πως δεν μπορεί να ορίσει τον τρόπο που αντιδρούν οι άλλοι, ακόμα και οι αγαπημένοι άλλοι. Μπορεί μόνο να ορίσει τον τρόπο που αντιδρά, νιώθει,  σκέφτεται, τον τρόπο που ζει η  ίδια.

Ξεκινά ένα αναγκαστικό, έξωθεν επιβεβλημένο ταξίδι μέσα της, μέσα στις θάλασσες και στις στεριές της, για να γνωρίσει τον εαυτό της. Ανακαλύπτει έκπληκτη τη δύναμή της και τη χρησιμοποιεί συνειδητά για να κάνει μια σιωπηλή ειρήνη με τον εαυτό της. Ώσπου…


1 σχόλιο:


  1. Eυχαριστώ θερμά την Αλίνα Παπαδοπούλου και τους συνεργάτες της για την ευκαιρία που μου έδωσαν να συστηθώ εκ νέου στους αναγνώστες μέσα από αυτό το πολύ ενδιαφέρον ερωτηματολόγιο. Θεωρώ πως το συγκεκριμένο ερωτηματολόγιο είναι κάτι διαφορετικό, πολύ πιο σφαιρικό, και σε "αναγκάζει" να επικεντρώσεις, να εστιάσεις στα πιο σημαντικά. Εύχομαι καλή συνέχεια στις δημιουργικές διαδρομές σας...

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Εκδόσεις Ψυχογιός

Εκδοτικός Οίκος Λιβάνη

Εκδόσεις Παπαδόπουλος

Εκδόσεις Αέναον

Public

Sponsor

Find Us On Facebook

Social Share

Συνολικές προβολές σελίδας