1.     Πείτε μας πως αποφασίσατε να γράψετε το βιβλίο; Η συγγραφή ενός βιβλίου ποτέ δεν υπήρξε για μένα  θέμα απόφασης.  Απλώς κάποια ...

Διαβάστε στο ηλεκτρονικό περιοδικό Writersgr τη συνέντευξη της Λίζας Κωνσταντοπούλου

1.    Πείτε μας πως αποφασίσατε να γράψετε το βιβλίο;
Η συγγραφή ενός βιβλίου ποτέ δεν υπήρξε για μένα  θέμα απόφασης.  Απλώς κάποια στιγμή ξεκινάω να γράφω αυτό που βλέπω στην εσωτερική μου οθόνη. Αν και τώρα πια έχω μάθει να ξεχωρίζω τα σημάδια της πνευματικής... κύησης. Έρχεται μετά από μια περίοδο σιωπής και ανησυχίας, αυτό που λέμε «δε με χωράει ο τόπος».... ε, μετά από αυτό αρχίζω και γράφω συνεχόμενα μέχρι να τελειώσω. Το θέμα, οι ήρωες, το σενάριο είναι έτοιμα σε κάθε λεπτομέρεια.. Ακόμα κι εγώ έχω αγωνία μέχρι τέλους να δω τι θα γίνει, σαν να γράφει κάποιος άλλος!
 Φυσικά, είναι μια εσωτερική ανταπόκριση σε εξωτερικά ερεθίσματα κάθε είδους. Δεν είναι τυχαίο πως η ιστορία του βιβλίου διαδραματίζεται στο Καστελλόριζο, σε μια εποχή που διαδραματίζει τόσο σημαντικό ρόλο στις γεωπολιτικές εξελίξεις που αφορούν τη χώρας μας αλλά και τη γενικότερη διεθνή σκηνή. Ήταν μια ανάγκη μου να προστατεύσω αυτό που κινδυνεύει...
2.    Μέσα από το βιβλίο σας θέλετε να στείλετε κάποια μηνύματα;
Πρώτα και κύρια θέλω να θυμηθούμε όλοι πως το Καστελλόριζο ήταν και είναι Ελλάδα! Εμείς στην Αθήνα ή τη Θεσσαλονίκη ή στα άλλα αστικά κέντρα δεν έχουμε συχνά αυτήν την αίσθηση της ελληνικότητας που νιώθουν συνεχώς οι ακρίτες μας λόγω των ιδιαίτερων συνθηκών της καθημερινότητας τους.
Ένα άλλο μήνυμα είναι πως ο καθένας από μας, ανεξάρτητα αλλά και παράλληλα με τις ομάδες μέσα στις οποίες ζει και δρα, στην περίοδο της Κρίσης που διανύουμε, παλεύει τον δικό του προσωπικό αγώνα και καλείται να κάνει τις δικές του υπερβάσεις. Αν είναι δίκαιος, αγωνιστής και ειλικρινής με τον εαυτό του, παίρνει την ανταμοιβή που του αξίζει... Αυτό ισχύει για όλους, αλλά επιπλέον για μας τους Έλληνες υπάρχει μια πλούσια πνευματική κληρονομιά που έρχεται μέσα από την προγονική μας αλυσίδα και μπορεί να αποτελέσει τόσο έναν πολύτιμο βοηθό στο ταξίδι της προσωπικής μας εξέλιξης , όσο και τον πολυπόθητο υψηλό στόχο.
3.     Ποια είναι η ανταπόκριση του κοινού μέχρι τώρα;
Ο καθένας παίρνει από το βιβλίο ό,τι επιθυμεί και ό,τι χρειάζεται, αυτό δε γίνεται πάντα; Θεωρώ πως είναι ένα βιβλίο με πολλές αναγνώσεις, ίσως γιατί κι εγώ είμαι πολλοί άνθρωποι, όταν γράφω. Πάντως , η αλήθεια είναι πως χαίρομαι πολύ όταν μου λένε πως τους συγκίνησε το βιβλίο στο ένα ή το άλλο σημείο! Οι φίλοι μου, βέβαια, μου είπαν τα καλύτερα, αλλά αυτοί μ’αγαπάνε, δεν είναι αντικειμενικοί κριτές! Επίσης, όλοι με ρωτάνε πότε πήγα στο Καστελλόριζο, αλλά εγώ, δυστυχώς, δεν έχω πάει ποτέ!

4.    Ποιο είναι το συναίσθημα ενός συγγραφέα  που πιάνει πρώτη φορά το βιβλίο του στα χέρια του;

Είναι μια χαρά που ξεχειλίζει σαν να έγινε κάτι που θα αλλάξει τον κόσμο, αλλά... γρήγορα προσγειώνεσαι!

5.    Πόσο ταυτίζεστε με την ηρωίδα- ήρωα του βιβλίου;
Νομίζω πως είμαι πολύ κοντά στην Ερατώ, όχι τόσο στο πώς πράττω, αλλά στον τρόπο που νιώθω τα πράγματα. Η Ερατώ λειτουργεί πιο ελεύθερα από μένα, αλλά δεν έχει να δώσει και λογαριασμό σε κανέναν, έτσι δεν είναι;
Όσο για τους άντρες, πραγματικά δεν ξέρω από πού προέκυψαν, δεν είχα κανέναν αληθινό άντρα στο μυαλό μου, όταν τους έγραφα, αντίθετα από πολλούς ρόλους στα θεατρικά μου. Αυτοί εδώ πέσανε από τον ουρανό!
Τέλος, η κυραΛένη μου, «η Ελληνίδα αρχόντισσα κυρά μας»,  είναι για μένα κάτι ανάμεσα στην προσωποποίηση της Ελλάδας και σε ηρωίδα αρχαίας τραγωδίας. Νομίζω ότι εκφράζει τον πόνο και τη σοφία του ελληνικού συλλογικού ασυνείδητου. Δεν μπαίνει θέμα αν ταυτίζομαι μαζί της, η κυραΛένη με ξεπερνάει κατά πολύ, είναι παραπάνω από ένα πρόσωπο σε ένα έργο, είναι ... απ’τον ουρανό κι αυτή! Όσο την έγραφα, εξαγνιζόμουνα!

6.     Όταν ήσασταν μικρή  πώς φανταζόσασταν τον εαυτό σας;

Εδώ γελάμε, με φανταζόμουνα μια όμορφη και ευτυχισμένη γιατρό, που γλύτωνε τον κόσμο από τον πόνο εφευρίσκοντας νέες αναίμακτες και ανώδυνες μεθόδους θεραπείας!

7.    Είστε ευαίσθητη;
Όλοι θεωρούμε τους εαυτούς μας ευαίσθητους, η λέξη «αναίσθητος» έχει αρνητική έννοια. Γενικά μιλώντας, οι συγγραφείς που ασχολούνται με θέματα πιο μεγάλα ή έξω από τον εαυτό τους, έχουν υποχρεωτικά ένα είδος ευαισθησίας, για να μπορούν να τα αντιλαμβάνονται, χωρίς αυτό να σημαίνει πως ανήκω σ’αυτήν την κατηγορία. Κατά τα άλλα, αν ευαίσθητος σημαίνει ευάλωτος ή αδύναμος, πρέπει να πω πως το παλεύω όσο μπορώ!

8.     Ποιος είναι ο μεγαλύτερος φόβος σας;
Δεν υπάρχει κάτι που να με ξυπνάει τις νύχτες ή να βασανίζει τις μέρες μου, το μόνο που δε θέλω είναι τα κακά άρρωστα γεράματα αλλά πιστεύω πραγματικά πως όλα είναι ζήτημα θέλησης!

9.    Ποια μουσική σας αρέσει;
Τώρα ακούω σοβαρή, αυτό που λέμε «κλασσική»,  μουσική όλων των εποχών πλην της σύγχρονης, έντεχνη ελληνική (κυρίως Χατζιδάκι),  «παλιά»τζαζ, και μεμονωμένους συνθέτες και συγκροτήματα.

10.     Τι όνειρα έχετε για το μέλλον ;

Τα καλύτερα! Ποτέ σε σταματάω να ονειρεύομαι και μάλιστα χωρίς όρια, αν βάλεις και στα όνειρα όρια, τι καταλάβαμε; Να, για παράδειγμα, ονειρεύομαι πως κάποιος απὀ αυτούς του Έλληνες ή φανατικούς φιλέλληνες σκηνοθέτες του εξωτερικού (ας πούμε ο Τομ Χανκς) ανακαλύπτει πως το «Ραντεβού στο Καστελλόριζο» φτιάχνει ένα καταπληκτικό σενάριο (και φτιάχνει εδώ που τα λέμε!), μαζεύει ένα εξαιρετικό καστ και το γυρίζει ταινία στο ίδιο το Καστελλόριζο!!

11.   Τι σας στεναχωρεί ;

Με στεναχωρεί που βλέπω γύρω μου παντού παιδιά και νέους χωμένους στα κινητά τους. Τα βλέπω στο σχολείο, στο πανεπιστήμιο, ακόμα και στα μαθήματα που δεν είναι υποχρεωτικές οι παρουσίες, έρχονται και παίζουν με τα κινητά τους όλη την ώρα. Οι νέοι ζουν μισή ζωή, τα κάνουν όλα μισά, με το μισό τους μυαλό χωμένο στην εικονική πραγματικότητα του smartphone!
Με στεναχωρεί που δεν μπορούμε να συνειδητοποιήσουμε ως λαός αυτό που μας συμβαίνει και δεν βλέπουμε πίσω από αυτά που μας προβάλλουν ως σωστό ή αναγκαίο.
Με στεναχωρεί που έχουμε ξεχάσει ποιοι είμαστε και από πού ερχόμαστε και λατρεύουμε ως σύγχρονους ήρωες τηλεοπτικούς «ήρωες» που αγωνίζονται χωρίς ηθική για μια χούφτα κεφτέδες...
Ας μη συνεχίσω, δεν έχει νόημα να αναμασάμε τα αρνητικά, πρέπει να επικεντρώνουμε μόνο στα θετικά!


12.  Πείτε μας τρία χαρακτηριστικά σας.

Πρώτον, είμαι ανυπόμονη! Γιαυτό και συνήθως δεν αναλαμβάνω δουλειές μαζί με κάποιον, για να τις κάνει ο καθένας στον δικό του χρόνο!
Δεύτερον, δεν αντέχω το ψέμα, αν καταλάβω πως κάποιος μου λέει ψέματα, η σχέση μαζί του έχει διαγραφεί αυτόματα.
Και τρίτον, είμαι πολύ επίμονη στις επιθυμίες μου, μπορώ να καταβάλλω πολύ κόπο και ενέργεια για να τις πραγματοποιήσω, κυρίως όμως σε πράγματα που αφορούν εμένα , δεν τρελλαίνω τους άλλους ανθρώπους!

13.Πώς μπορεί κάποιος να προμηθευτεί το βιβλίο σας;
Το παραγγέλνει σε οποιοδήποτε βιβλιοπωλείο ή στον εκδοτικό οίκο Γράφημα (Εξαδάκτυλου 5, Θεσσαλονίκη)  που το έχει εκδώσει.
14. Ετοιμάζετε κάτι άλλο τώρα;

Γράφω τα χορικά για ένα θεατρικό έργο που έγραψα πριν κάποια χρόνια, και που ετοιμάζω με τη θεατρική ομάδα  της 4ης ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης, και έχει σχέση με τον Διογένη , τον Κυνικό Φιλόσοφο. Είμαι και μουσικός, οπότε γράφω τα χορικά εξ ολοκλήρου, στίχους και μουσική. Και επιπλέον, ετοιμάζω ένα μουσικοπαιδαγωγικό θεατρικό για πολύ μικρά παιδιά, το έχω γράψει και τώρα το σκηνοθετώ με τρεις πολύ ταλαντούχους νεαρούς καλλιτέχνες!

15.Πώς ξεκινήσατε τη συγγραφή;

Έκανα διασκευές τις τραγωδίες στο σχολείο και τις παίζαμε με τις συμμαθήτριές μου! (ήμουν σε θηλέων)

16. Πόσα βιβλία έχετε γράψει και ποια είναι αυτά;

SA RAJA MEURA (παραμυθιστόρημα-εκδόσεις ΙΩΛΚΟΣ),  “ ΓΙΑ ΠΛΑΚΑ και ΜΙΑ ΚΟΥΒΕΝΤΑ ΕΙΠΑ (θεατρικά-εκδόσεις ΓΡΑΦΗΜΑ), ΡΑΝΤΕΒΟΥ  ΣΤΟ ΚΑΣΤΕΛΛΟΡΙΖΟ(μυθιστόρημα- εκδόσεις ΓΡΑΦΗΜΑ) . 
Τώρα βρίσκεται σε διαδικασία έκδοσης το θεατρικό μου έργο «Ο χρόνος βγήκε από το πιθάρι».
  Το “ ΓΙΑ ΠΛΑΚΑ έχει πάρει βραβείο από το ΥΠΠΟ ΤΟ 2005 (Β βραβείο, πρωτοεμφανιζόμενου συγγραφέα) και το «Ο χρόνος βγήκε από το πιθάρι» έχει διακριθεί με έπαινο από το ΔΗΠΕΘΕ Β. Αιγαίου το 2012.

17.                       Τι αγαπήσατε περισσότερο στο τελευταίο βιβλίο σας;

Την κυραΛένη μου! Έχει κλέψει την καρδιά μου και είναι ακόμα εκεί θρονιασμένη για τα καλά!

    18. Όταν τελειώσατε το βιβλίο σας ποιός/ά το διάβασε πρώτος;

Πρώτη το διάβασε η φίλη μου, η Αναστασία Τοπίτσογλου, και μάλιστα πριν τελειώσει, της το διάβαζα λίγο λίγο όσο το έγραφα, μερικές φορές μάλιστα κι απ’το τηλέφωνο!! Και κλαίγαμε μαζί ή γελούσαμε μέχρι δακρύων! Αξέχαστη εμπειρία!

 19.Ποιές αντιδράσεις είχαν η οικογένειά σας, τα αγαπημένα σας πρόσωπα όταν έμαθαν ότι θα εκδώσετε το βιβλίο σας;

Χάρηκαν όλοι και συγκινήθηκαν αλλά δεν υπήρχε έκπληξη, όπως την πρώτη φορά!

20. Πώς αντιμετωπίζετε γενικά τις κριτικές, είτε θετικές είτε αρνητικές;

Χαίρομαι φυσικά με τις θετικές αλλά αντιμετωπίζω τις αρνητικές με σεβασμό, χωρίς θυμό, δεν γίνεται να είμαστε όλοι στο ίδιο μήκος κύματος, ο καθένας είναι διαφορετικός.

21. Τι προσφέρει το βιβλίο σας στον αναγνώστη;

Απ’ ό,τι μου είπαν όσοι τους άρεσε το βιβλίο, πολλή συγκίνηση, γέλιο και κλάμμα, και πλούσια εικόνα του Καστελλόριζου με μπόλικη ευωδιά Αιγαίου! Ελλάδα!

22. Όταν γράφατε γνωρίζατε από πριν την ιστορία ή είχατε κατεύθυνση από τους ήρωες σας;

Όχι, όπως είπα και στην αρχή, το έβλεπα να παίζεται μπροστά μου, είχα κι εγώ την αγωνία του αναγνώστη τι θα γίνει παρακάτω, Δεν είχα ιδέα πώς θα εξελιχθεί! Η μεγαλύτερη έκπληξη ήταν η κυραΛένη, που εισέβαλε κυριολεκτικά στο έργο!

23. Το τέλος το ορίζετε εσείς ή ο ήρωας σας;

Νομίζω κανείς μας, έχει να κάνει με τη γενικότερη ενέργεια που διαμορφώνει το έργο! Σ’αυτό το βιβλίο, το τέλος ήταν μια ανατροπή και για μένα και για τους ήρωες! Μόνο η κυραΛένη το ξερε, αλλά εγώ δεν το χα καταλάβει! Μετά, όταν το έγραψα, γύριζα πίσω τις σελίδες για να επιβεβαιώσω ότι η κυραΛένη το είχε αφήσει κάπου να εννοηθεί! Τρελλά πράγματα! Διασκεδάζω αφάνταστα όταν γράφω!

24. Από τι εμπνέεστε;

Δεν ξέρω, συμβαίνουν πράγματα μέσα μου, για τα οποία δεν έχω πάντα πλήρη συνείδηση... είναι περίεργο αλλά πολύ ενδιαφέρον!

25. Ποιο είναι το αγαπημένο σας τραγούδι;

Δεν μπορώ να διαλέξω ένα, αλλά θα πω πως αρκετά τραγούδια του Μάνου Χατζιδάκι με κάνουν να συγκινούμαι μέχρι δακρύων...

26. Ποια είναι η πιο ευτυχισμένη παιδική σας ανάμνηση;

Κάποια πρωτοχρονιά σε κάποιο φιλικό σπίτι στο Πανόραμα με μια μεγάλη παρέα παιδιών να καλωσορίζουμε το νέο χρόνο τραγουδώντας και κρατώντας αναμμένα κεράκια! 

27. Ποια ήταν η πιο σημαντική στιγμή της ζωής σας;

Δυο ήταν, οι στιγμές που γέννησα τα παιδιά μου, δεν υπάρχει κάτι πιο πάνω από αυτές...

28. Γίνατε αυτό που ονειρευόσασταν να γίνετε;

Έγινα παραπάνω, αν σκεφτεί κανείς, πως ποτέ δεν ονειρεύτηκα αυτό που έγινα!!!

29. Ποιο είναι το μεγαλύτερο εμπόδιο που αντιμετωπίσατε στη συγγραφή; Ή μετά τη συγγραφή;

Γενικώς, όταν γράφω, είμαι ευτυχής, δεν συναντάω εμπόδια... θα ήθελα να είναι πιο εύκολη η διαδικασία της δημοσιοποίησης, αλλά, δε βαριέσαι, αυτό που μετράει είναι το γράψιμο... κι ας μείνει στο συρτάρι!

30. Καριέρα ή οικογένεια; Τι από τα δυο επιλέγετε;

Τα παιδιά για μένα είναι προτεραιότητα! Αλλά τώρα που μεγάλωσαν, πρέπει να βάλω πρώτη την καριέρα για να αλλάξουν οι ισορροπίες, έτσι είναι καλύτερα για όλους μας. Για όλα υπάρχει χρόνος...

31. Για τι έχετε μετανιώσει;

Μετάνιωσα που δεν τέλειωσα το πανεπιστήμιο τότε, όταν πέρασα στα 18 στη Νομική, αλλά το διόρθωσα πέρσι! Έδωσα πανελλαδικές μαζί με την κόρη μου και τώρα είμαστε και οι δυο φοιτήτριες στο ΑΠΘ! Εκείνη στη Δασολογία κι εγώ στη Μουσικολογία αυτή τη φορά!

32. Τι σας ενοχλεί περισσότερο στους άλλους;

Όχι και πολλά πράγματα, θεωρώ πως αν δεν χώνεις τη μύτη σου παντού, υπάρχει χώρος για όλους. Αν πρέπει να απαντήσω κάτι, με ενοχλούν οι κακοί τρόποι και η ασυνέπεια.

33. Τι σας αρέσει να διαβάζετε;

Αυτόν τον καιρό αρχαία ελληνική φιλοσοφία. Είναι που μεγάλωσα και την αντιλαμβάνομαι σε άλλο βάθος...

34. Ποιος είναι ο μεγαλύτερός σας πόθος;

Να ανέλθει η κοινωνία μας σε υψηλότερο πνευματικό επίπεδο, έχουμε χάσει την επαφή με το πνεύμα και λατρεύουμε την ύλη σε όλες της τις μορφές...

35. Ποιος είναι ο αγαπημένος σας συγγραφέας;

Νομίζω οι τρεις μεγάλοι τραγωδοί, δεν μπορώ να ξεχωρίσω κάποιον...

36. Πείτε μας δυο πράγματα που δεν συγχωρείτε σε μια σχέση;

Το ψέμα και την υποκρισία.

37. Ένα όνειρο που είχατε από παιδί κι έχει πραγματοποιηθεί;

Να κάνω παιδιά! (ήμουν μοναχοπαίδι...)

38. Έχετε κάποια χόμπι;

Είμαι κατ’επάγγελμα μουσικός και έχω χόμπι το θέατρο ως συγγραφή και σκηνοθεσία! Νιὠθω πολύ τυχερή!

39. Ποιά ήταν η τελευταία φορά που κλάψατε και γιατί;

Η τελευταία φορά ήταν από ευγνωμοσύνη και χαρά για κάποια ιδιαίτερη στιγμή αγάπης που έζησα με τα παιδιά μου.

40. Ποια ήταν η τελευταία φορά που γελάσατε και γιατί;

Γέλασα  πάρα πολύ, όταν μέσα στον Αύγουστο βρέθηκα στο Τρέμπινιε, την πρωτεύουσα της Ερζεγοβίνης και ανακάλυψα πως ο λόγος που δεν έβγαινε άκρη από το διάλογο που κάναμε με έναν συμπαθέστατο Ερζεγοβίνιο σε μπερδεμένα Αγγλικοελληνικοιταλικά και λίγα ντόπια, ήταν πως το ναι στη γλώσσα του σημαίνει όχι! Άντε βγάλε άκρη!

41. Πείτε  μας μια μέρα της καθημερινότητάς σας;

Πρωινό ξύπνημα, σχολείο, πανεπιστήμιο, μαγείρεμα ή κάτι άλλο οικιακό, περπάτημα στην παραλία ή θέατρο ή σινεμά , διάβασμα, ύπνος!

42. Τι λατρεύετε περισσότερο;

Τον ήλιο, τη θάλασσα, τις βάθρες στον Όλυμπο, το λαμπερό βλέμμα των παιδιών όταν κάνουμε ένα καλό μάθημα στην τάξη, τη συγκίνηση της παράστασης με τις θεατρικές μου ομάδες, τον τρόπο που βυθίζομαι σ’ένα κείμενο που γράφω και τα παιδιά μου πάνω απ’όλα!

43. Σε τι δεν μπορείτε να αντισταθείτε;

Στο νερό, θάλασσα και θερμές πηγές, χειμώνα καλοκαίρι και στα δυο! Και στα σύκα!

44. Έχετε σκεφτεί κάποια από τις ιστορίες των βιβλίων σας ως θεατρικό έργο ή κινηματογραφική ταινία;

Όλα τα έργα μου τα σκέφτομαι ως θεατρικά ή ταινίες γιαυτό και τα μυθιστορήματἀ μου είναι γραμμένα με πολύ θεατρικό τρόπο. 

45. Υπάρχει κάποιος λογοτεχνικός χαρακτήρας από το βιβλίο σας τον οποίο θα σκεφτόσασταν να ξαναζωντανέψετε και σε επόμενα βιβλία;

Το έκανα στο παρελθόν, έγραψα δυο θεατρικά έργα, το ΓΙΑ ΠΛΑΚΑ και το ΜΙΑ ΚΟΥΒΕΝΤΑ ΕΙΠΑ με τα ίδια πρόσωπα!

46. Πείτε κάτι που θα θέλατε να ξέρει για εσάς το αναγνωστικό κοινό και οι θαυμαστές σας.

  Δε νομίζω πως υπάρχει κάτι που θα ήθελα να πω, δεδομένου πως ό,τι θεωρώ άξιο δημοσιοποίησης από μένα το γράφω στα έργα μου. Εξάλλου δε θεωρώ πως έχω προσωπικό αναγνωστικό κοινό και πολύ περισσότερο θαυμαστές!

ΛΙΖΑ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ

      Γεννήθηκε και ζει στη Θεσσαλονίκη. Εργάζεται ως καθηγήτρια Μουσικής στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση, ενώ ταυτόχρονα φοιτά στο Τμήμα Μουσικών Σπουδών του ΑΠΘ. Γράφει θεατρικά έργα, μυθιστορήματα, παραμύθια, μουσική για θέατρο και σκηνοθετεί.
        Το 2005 κέρδισε με το “ ΓΙΑ ΠΛΑΚΑ” το Β Βραβείο ΥΠΠΟ για νέους θεατρικούς συγγραφείς. Το
2008 απέσπασε το Α Βραβείο στο Πανελλαδικό Φεστιβάλ «Παις… Όπερα» που οργάνωσε η ΟΠΕΡΑ
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ με το εφηβικό μιούζικαλ  “ ΛΙΓΟ ΑΠ’ ΟΛΑ ”. Το 2010 κέρδισε το Ειδικό βραβείο
σχολικής δημιουργίας στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Πάτρας και το 1Ο ΒΡΑΒΕΙΟ στο Διεθνές
Φεστιβάλ Ρόδου στην κατηγορία ντοκιμαντέρ από το National Geographic για το βίντεο με τίτλο «Τα
αγάλματα της πόλης μας», σε συνεργασία με τον εικαστικό καλλιτέχνη και ακαδημαϊκό Στέλιο Ντεξή.
Το 2011 συμμετείχε στο διαγωνισμό συγγραφής παιδικού θεατρικού έργου με θέμα τα δικαιώματα
του παιδιού, που οργάνωσε η Επίτροπος του ΟΗΕ για τα δικαιώματα του Παιδιού της Κύπρου, με το
έργο «Για ένα παιδί». Το έργο διακρίθηκε στην πρώτη δεκάδα, αναμένεται Τιμητική έκδοση των
βραβευμένων έργων, ενώ το έργο έχει αναρτηθεί την Ιστοσελίδα της Επιτρόπου.
Το 2012 απέσπασε τον 2ο ΕΠΑΙΝΟ από το ΔΗΠΕΘΕ ΒΟΡΕΙΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ για το θεατρικό της έργο «Ο Χρόνος βγήκε απ’ το πιθάρι».
Το 2012 παρουσιάστηκε στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης η μουσικοθεατρική της διασκευή των Αριστοφανικών  Ορνίθων, με τίτλο “ΟΡΝΙΘΕΣ ΣΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ”, από την παιδική Χορωδία του Σ.Φ.Μ.Θ. και την ορχήστρα σαξοφώνων Κουκλουξσαξ υπό τη διεύθυνση του μαέστρου Κωστή Παπάζογλου.
Έχει γράψει μουσική για πολλά παιδικά έργα, τα οποία έχουν παρουσιαστεί επί σκηνής με μεγάλη επιτυχία, όπως το «Ένα μυστικό που το ξέρουν όλοι», που ανέβηκε στο θέατρο Αριστοτέλειο σε σκηνοθεσία Κώστα Φιλιππίδη. (2013)
Άλλα θεατρικά της έργα έχουν παρουσιαστεί σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη και πόλεις της Βόρειας Ελλάδας, ενώ το μουσικό-θεατρικό εκπαιδευτικό της πρόγραμμα «Αβάντι, Μαέστρο!» παίζεται για τα σχολεία από το 2014 μέχρι σήμερα.
Την άνοιξη του 2017 διακρίθηκε στους 32ους Δελφικούς Αγώνες ποίησης με το ποίημά της «Η επιστροφή»
Κυκλοφορούν τα έργα της: SA RAJA MEURA (παραμυθιστόρημα-εκδόσεις ΙΩΛΚΟΣ),  “ ΓΙΑ ΠΛΑΚΑ”  και “ΜΙΑ ΚΟΥΒΕΝΤΑ ΕΙΠΑ” (θεατρικά-εκδόσεις ΓΡΑΦΗΜΑ), ΡΑΝΤΕΒΟΥ  ΣΤΟ ΚΑΣΤΕΛΛΟΡΙΖΟ” (μυθιστόρημα- εκδόσεις ΓΡΑΦΗΜΑ).   


Περίληψη

Σώπασαν για λίγο σκεφτικοί. Γύρω τους το νησί κοιμότανε νανουρισμένο απ΄ το τραγούδι της θάλασσας... Ένα τόσο δα νησάκι, ένα πετράδι στο περιδέραιο του Αιγαίου, μια μικρογραφία της μοίρας της Ελλάδας στο πέρασμα των αιώνων... Μέσα τους ανακάλυπταν τη Μεγίστη πλημμυρισμένοι από συγκίνηση. Κοίταξαν γύρω τους με άλλα μάτια.. Στα είκοσι δεν ήξεραν να αφουκράζονται τον Κόσμο, μα στα σαράντα τα μονοπάτια της ψυχής είχαν ανοίξει. Το Καστελλόριζο δεν ήταν πια μια γωνιά του χάρτη, γινόταν μια γωνιά της ψυχής τους κι έτσι κανείς δεν παραξενεύτηκε με τα λόγια του Άγγελου, όταν πήρε μια βαθιά ανάσα και είπε ξαφνικά: "Ας προσπαθήσουμε!" κι όλοι κατάλαβαν τι εννούσε. "Ας προσπαθήσουμε κι ότι μπορέσουμε θα κάνουμε.. δε θέλω να είμαι δέντρο χωρίς ρίζες!" Τον κοίταξαν βουρκωμένοι και σιωπηλοί. "Ας προσπαθήσουμε" είπε ο Αλέξης, "για τον κυρ -Σταύρο και τα εγγόνια του!" Για το Καστελλόριζο!". Τα μάτια του γυάλιζαν στο σκοτάδι. "Για την Ελλάδα.."ψιθύρισαν όλοι μαζί ανατριχιάζοντας και χύσαν το κρασί τους στις πέτρες της αυλής, να πάει να ενωθεί με τα γλυκά νερά του Αιγαίου....    


0 σχόλια:

Εκδόσεις Ψυχογιός

Εκδοτικός Οίκος Λιβάνη

Εκδόσεις Παπαδόπουλος

Εκδόσεις Αέναον

Public

Sponsor

Find Us On Facebook

Social Share

Συνολικές προβολές σελίδας